Pamiętamy

32 Dni Obrony Helu

1 września w samo południe cała szkolna społeczność uczestniczyła w zorganizowanych przez Urząd Miasta Helu uroczystościach 87 rocznicy wybuchu II wojny światowej.

Krótki program artystyczny w wykonaniu uczniów ZSO Hel skłaniał słuchaczy do refleksji nad Czasem i pamięcią o Bohaterach.

1 września 2026 roku.

1 września 1939 roku.

1 września – kiedyś i 1 września potem, po nas…

Czas nie zatrzymuje się ani na chwilę, jest otwartą przestrzenią dla wszelkich zdarzeń, przygląda się miejscom i splata je z ludzkim losem.

Nikt nie wybiera swojego Czasu i trudem próżnym jest dociekanie, dlaczego istniejemy Tu i Teraz, a nie Kiedy indziej, Gdzie indziej. To rozmyślanie o Czasie wydaje się ważne, gdy próbujemy odnaleźć i ocalić w pamięci te fakty, które miały wpływ na naszą rzeczywistość. One są jak tajemne znaki: wiążą nas z miejscem i tłumaczą je, uczą rozumieć, echem historii włączają do wspólnoty.

Dlatego dziś, 1 września, wspominamy zdarzenia sprzed osiemdziesięciu siedmiu lat, gdy atakiem na Polskę rozpoczęła się II wojna światowa. Wiemy, że Polacy byli niemal skazani na porażkę, bezradni wobec przygotowanej, militarnej inwazji, a jednak - stanęli do walki. Tutaj, na półwyspie trwali najdłużej, trzydzieści dwa dni. Trzydzieści dwa dni bohaterskiej obrony Helu.

Czas krwawy, okrutny wobec życia, wypełniony trwogą.

I przychodzi na myśl cyniczny podszept z lęku o życie po prostu: Po co? Odpowiedź jednak dociera niezmienna przez wieki: „Umrą narody, w których wymrą bohaterowie” - od Leonidasa przez Zawiszę Czarnego po Józefa Unruga i Włodzimierza Steyera. Odpowiedź dziś nawet posyłają w świat żołnierze ukraińscy:

Żeby wypowiedzieć NIE wobec przemocy i okrucieństwa. Żeby zachować godność Człowieka wobec zdarzeń podyktowanych zwierzęcym prawem dominacji silniejszego.

Żeby zostawić ślad – znak dla Tych, którzy w przyszłości przemierzać będą ścieżki swojego Miejsca na ziemi. Mogliby powiedzieć: „Walczyliśmy, aby Ta Ziemia była wolna, aby mogła zachwycać swoim pięknem, być bezpiecznym domem wolnych ludzi, znakiem wspólnego starania, wspólnej troski o ojczyznę sercu najbliższą.”

My możemy Im odpowiedzieć: Szanujemy pamięć o Was, Bohaterach Trzydziestu Dwóch Dni.

Obrońcy Helu, rozpoznajemy pozostawione przez Was znaki historii. Pamiętamy.